Innlegg

Søndagsskole

Bilde
Vi hadde to sundagsskular i bygda. Den eine var i øvre bedhuset, som indremisjonen eigde, og den andre var i nedre bedehuset, som pinsevennene hadde. Dei fordelte søndagane seg i mellom, så ein sundag var det skule i øvre bedehuset, neste i nedre.
Å gå på søndagsskule var nesten obligatorisk, og etter kvart som søsken vart 3-4 år, var dei med. Når frukosten var fortært,  var det på med yttertøyet, og oppover mot bedehuset. Vi venta til det vart opplåst, og så var det inn i veslesalen. 7-8 benker, dei fleste med ryggstø, stod vent mot ein talarstol. Det stod vel eit orgel der, men elles var det ikkje bilete på veggen, så vidt eg hugsar. Me hadde to lærarar, begge bønder., så det hende dei var seine, om dei hadde kyr som kalva eller sauer som flaug ut- Men ingen av oss hadde klokke, så vi venta til dei kom.

Vi brukte Barnesangboken, og einkvar song med sitt nebb. Ein av lærarane innleia, vi song, og den andre hadde hovedtalen. Jesus som den gode hyrden var eit hovudtema, og eg trur den…

Dei i Myrane.

Bilde
Mellom Leiknesgardane og Øvstegarden låg Midtgård, eller Miggarden, som me sa, 3 små bruk med nokre kuer, sau , gris, høner og hest på kvar gard.
 Myrane var ein av desse gardane, og der budde 3 ugifte sysken, som saman stellte den delvis flate, men likevel forholdsvis tungdrivne garden. På folkemunne vart dei ofte omtala som: - Dei i Myrane.
Myrane eigde Lona, myrområdet der den vesle bekken rann stilt, der det var oter og selsnepe, og ei lita steinbru over bekken. Dei hadde Myraåsen der du fann kusymre, den vesle gule blomen som på Vestlandet var eit umiskjenneleg våprteikn, og der du kunne sjå vidt utover Dalebygda, Hillesvåg, Hjelmås og Fyllingsnes, og litt av Osterfjorden.  Dessutan var Myramarka deira, med hestevegen mellom Hillesvåg og Dalebygden, og skuleveg for mange av oss.
Fjøset deira var for det meste var av stein, og ofte dreiv dei fjøset når me kom forbi og skulle på skulen. Dei var barnevennlege, og gav seg tid til å snakke med oss når dei tømde opp mjølk eller skulle…

nabo

Bilde
Den lange kvite kroppen med gule og svarte flekkar låg utstrekt på bakken. Litt blod pipla frå eit sår i sida.  Det ligna Tiko, Tiko, pusen min som eg hadde kosa med, kjøyrt i dokkevogn og slite i halen. Samstundes var det ikkje han.. Eg hadde som vanleg sprunge over steingarden og nesten aka meg ned til naboen for å ta ein prat. Hans, sonen pp garden,  fekk det travelt med å flytte katteliket, som eg som eigar av det tidlegare kjæledyret ,ikkje skulle sjå. Kona hans, Ingeborg fekk det travelt med å be meg inn for å smake på kaker, og då eg kom ut att, var den døde kattepusen borte borte, sannsynlegvis kasta i møttinga, der slike kadaver enda.. Eg sakna han ikkje så mykje, for det var mange kattar heime, og mor hadde bedt naboen, som hadde gevær om å tynne litt i rekkjene.

Då eg budde på Leiknes, hadde vi naboar. Nedanfor haugen budde Stella og Bernhard, og seinare Hans, sonen deira og kona hans Ingeborg. Både Bernhard og Hans hadde reist til sjøs i sin ungdom, og hadde derfor ein pa…

Onkel

Bilde
Onkel  var ein yngre bror av mor. Han fekk ein barnesjukdom i 2-3 års alderen, og vart alvorleg sjuk med feber. Det var ikkje vaksine for slike sjukdommar på 30-talet,og da han kom seg, var han ikkje som andre.
 Han gjekk på vanleg folkeskule heime i bygda, og dei jobba hardt med leksene heime.  Ho mor som var eldst, streva med han for å få han til å lese, og det lærde han, men skriving og rekning vart det mindre av. Enkelte ting hugsa han ualminneleg godt, som fødselsdagar, og kom alltid og gratulerte folk i bygda når dei hadde dag. Han leste Det beste ( Den norske utgåva av Reader Digest, med små kortfatta samandrag av artikklar), og i bygda var han med ungdommane på det som var føre, gjekk på Bygdekino og reiste på dans, og dei andre syrgde alltid for at han kom heim att med den skyssen som var. Han var ein del av bygda, og bygda passa på han, som den passa på alle som var annleis.
Han var ikkje flink til å arbeide, og skulle han hogge ved eller gjere noko anna praktisk, måtte nok…

Konfirmant 1960

Bilde
.



Eg var tidleg oppe. Det var vi alle. Eg skulle konfirmerast. Borte på stolen hang den nye Hardangerbunaden, og skjorte og forkle var stiva og nystroke, av mor, sjølsagt. Bringestykke og belte var arv. Det perlebroderte beltet hadde gullbelagt spenne. Stakken hadde svarte bånd nedst, og vesten var raud, medbånd og sølvfarga krota band. Eg hadde fått nye bunadsko, og bestemor og bestefar hadde kjøpt ny stor sølje. Du kan tru eg var fin, etterat mor hadde hjelpt meg på med bunaden, og festa bringeduk med sikkerhetsnåler forat han skulle halde seg på plass!

Det vart lite mat, for spenninga var for stor. Snart gjekk varselet om at Oster gjekk til Hjemås, noko vi såg gjennom stoveglaset, og me skunda oss i veg. Mor litt seinare, for ho måtte gi instruksar til dei som skulle ta kjøkkenet og passe dei minste.
Eg hadde fått ny kåpe, pepitarutete som var høgste mote, sjøl om rutene var litt annsleis enn på biletet i vekeblada, ny paraply,  men eg hadde fått klokke  tidlegare.  Det var vanleg…

Livet kring hønsegarden i Lunddalen

Bilde
Då me budde i Lunddalen hadde me høner. Det var vanleg med attåtnæring like etter krigen, så dei fleste hadde nokre sauer, ein gris eller høner, om dei berre hadde eit mål tomt eller to. Dei sette poteter, fekk tak i bærtre og frukttre, og dreiv såleis matauk. Dei hadde ofte  beiterett hjå bonden dei kjøpte hustomta av, og av og til rett på ved frå gardbrukaren  sin skog,

Me hadde gris eit par år,  og mor hermetiserte kjøtet for å ta vare på det, og vi hadde spekeskinke.Eg trur vi selde halve grisen, og, eller bytte den bort mot ein sau.  Grisehuset var også opphaldsstad for oss ungane, i dei årstidene når det ikkje var dyr der. Kva mor meinte om det, veit eg ikkje, men grisemøkka var vel turka litt inn når me kraup omkring der!
Men tilbake til hønene. Dei hadde tilhelde i uthuset, som og rømde utedoen og skykkja med ved og hoggestabbe. Du kunne gå inn i hønehuset gjennom skykkja, og det var alltid spanande å gå inn der, til flaksande høner, og hente ut egg. Det var som regel mor som…

17-mai

Bilde
Toget hadde kome fram til endestasjonen- ungdomshuset. I våre dagar eit lite uanseeleg hus, den gongen stort og innhaldsrikt. Det var pynta for høvet, med avhogne ungbjørker kring inngangsdøra, og  små norke flagg  i kross i lauvet. Den vesle gangen til å henge frå seg klede i hadde to -tre trebenker utan ryggstø, og inne i sjølve salen var det pynta med bjørkelauv, flagg og ungbjørk.

 Dei fleste sat på trebenker utan ryggstø, men så vid eg hugsar var det nokre benker fremst som hadde rygg. Ei lita trapp leidde opp til scena, der det var duka bord kring 3 av veggene, med kvit papirduk og norske flagg. På andre langveggen var det trapp ut til kjøkkenet, som var i kjellaren. Der koka dei rømmegraut eller ertersuppe, alt etter som menyen var det året. Kaffi vart det også koka, sjølsagt.
Det var program, med "Ja, vi elsker", "Fagert er landet", "Gud signe vårt dyre fedreland" og" Å, eg veit meg eit land", og enno fleire. Ein og annan gongen underhe…